Sunday, October 9, 2011

DALITS AND MINORITIES


DALITS AND MINORITIES
Date: 28th September, 2011
Time: 13:00 - 15:00 Hrs
Room: XXVII, Palais de Nations, Human Rights Council (UN:HRC), Geneva,
SWITZERLAND
Sponsor: LIBERATION
MODERATOR: Altaf Hussain Wani
Speakers: Ms Indra (Norway), Dr Awatar Singh Sekhon, and Madam
Ms Indra spoke about three minutes on the Dalits problems and concluded her presentation within 3-min.

Dr Awatar Singh Sekhon's presentations related to the Racial Discrimination of the Sikhs in India alias the 'Brahmins-Hindus' democracy.

Dr Sekhon began, according to the teachings of the 10th Master (Guru) of Sikhs, Sahib Guru Gobind Singh ji, this all human race is one regardless of its colour, religion, continents they live in, etc. "Ye all Human race is One".

The Sikh religion was founded by Guru Baba Nanak Sahib in the 15th century, when the humans in that part of the world, PUNJAB, now divided in two parts as Punjab under the Islamic Republic of Pakistan and the "annexed"Punjab Nation or Sikh Raj of monarch Ranjit Singh, 1799 to 14th March, 1849. Punjab was the "First Sovereign and Secular Nation" of South Asia, what at the moment is called the 'Brahmins-Hindus' democracy's one of states, since 15th August, 1947. Ladies and gentlemen, Punjab of the Sikhs was 'robbed' right after the British India Empire gave freedom and handed over political power to the ‘Brahmins-Hindus-Baniyas (Traders) leadership by British Empire in Delhi's agent in the morning hours of the 15th August, 1947.

Since the subject of this seminar is on the discrimination, I would not go much in the historical side of the 'First Sovereign and Secular' nation of South Asia, i. e., the Sikh Raj or Punjab.

Between 1710 and 1799, the rule in Punjab was a period of 'hide and seek' between the the Mughals and the Sikhs. The former ruled based on their might and the latter, the Sikhs ruled on the hearts of its people, because they belonged to the people. Between this period, a Sikh General named Banda Singh Bahadar established the 'first' Sikh Raj, the Sikh State, which lasted for about eight years. Following this, a sovereign and secular Sikh Nation existed for 50-year as described above under monarch Ranjit Singh. This sovereign Sikh nation was the first 'Secular and Sovereign State of South Asia', in which the Sikhs, Muslims, Christians and Hindus were equal partners of the political power. However, the Hindus-Brahmins- Dogra sect, according to their devious state of mind, started conspiring against the Sikh state of Monarch Ranjit Singh, with the agents of the British Empire or the British ambassador to Punjab. No one should confuse here that this conspiracy was by the agents of the British Empire directly using the Hindus and their Dogra sect, and not with the British East India Company (a company entered the Eastern princely states what is now called India or its predecessor the British East India Company). Later, it was known as the 'British India Empire', until the former handed over the political power to the 'Brahmins and Hindus of the Indian National Congress. The players of which were a 'naked faqir' as called by Sir Winston Churchill, to MK Gandhi (a Baniya of Gujarat), JL Nehru, GB Pant (the Brahmins), VB Patel of Gujarat, and so on.

I must say here that the three princely head of States: Faridkot in Punjab, Bikaner in Rajasthan and Nawab of Hyderabad had not signed any document of accession to India. These states had been forced to join India at the gunpoint. Included in these three may also be the princely State of Patiala of Punjab. This cannot be called accession to India in any case. This is the 'discrimination and racial discrimination' as being discussed under the racial discrimination.

Further, ladies and gentlemen, India what it is being called as incredible India, progressing power of South Asia, a peace-loving Indian democracy by President Obama of the United States, CNN and BBC networks, hour after hours in their international newscasts in Europe in particular and internationally all along, has been on the killing spree of the Muslims of the Indian-occupied Jammu and Kashmir area, also called as the Internationally Disputed Areas of Jammu and Kashmir (IDA:JK) since 15th August, 1947 and the Sikhs of PUNJAB since 1978 when 13 Sikhs were massacred by the Punjab and Indian law-enforcing forces. As such, the 'Brahmins-Hindus administrations' have been engaged in the racial discrimination, massacres, staged encounters and genocides in the IDA:JK and secondly in the Punjab of Sikhs. In fact, this discrimination is the 'order of the day' of the 'Brahmins-Hindus' administrations, since 15th August, 1947.

In June 1984, all states unaware as to what was going on inhumanly in the Sikhs of Punjab, their religious and political institutions. These all states or the rest of India were all unaware. Even the international community was virtually unaware with the 'ulterior' designs of the peace-loving 'Brahmins- Hindus' administration's deeds. All means of communications, road, rail, and air had been suspended in Punjab, round the clock curfew had been imposed, and an'undeclared war' against the Sikh Nation, PUNJAB, had been waged in a brutal military "Operation Bluestar" of June (3-6), 1984. In three days toll of war had been more than 150,000 innocent Sikhs (infants, children, youth, male and female folks, elderly, etc.) killed indidcriminately. According to the information available from the public 'domain', more than 260,000 innocents had deliberately been killed by the 'Brahmins-Hindus' armed, law-imposing, and intelligence personnel at the order of the Chief, Council of Ministers, New Delhi, since 1st June, 1984 to the day of this writing. This is the state's discrimination against the Sikhs and Muslims of Kashmir in particular, and other minorities in general, i. e., Assam, its 8-sister, Tamils, Biharis, Rajasthan, etc. The Sikh cabinet ministers of the Punjab and New Delhi administrations kept their mouth sealed, simply to protect their cabinet births.

The Sikh Nation, PUNJAB, of the Sikhs has been made a 'landless nation', since the very day of 15th August, 1947. Although the Sikh Nation, Punjab under monarch Ranjit Singh, the British Empire’s time of “annexation” and until it was “robbed” by the ‘Brahmins-Hindus-Baniya leadership, had nothing to do with the ‘British India Empire’. Rather, the “annexed” Sikh Nation, Punjab, the First Sovereign and Secular Sikh nation had been “annexed” to the British Empire. Its “annexation” was announced by Lord Dalhousie on 29th March, 1849, through a radio announcement from Rawalpindi, PUNJAB, now a twin city of Rawalpindi and Islamabad of the Islamic Republic of Pakistan. Consequently, the “annexed” Sikh Nation was the part of the British Empire on 15th August, 1947; the time when nearly 600 princely states were given the name of a sovereign 'Pakistan under the leadership of Janab M A Jinnah and his staunch supporters. The second sovereign nation that emerged was the ‘Brahmins-Hindus’ India, under Indian National Congress'. The author has no alternative but to say that a Brahmin by birth, grown up in a Khatri family and happened to be the Akali Party of Sikhs’ leader, a traitor of Sikhs ‘betrayed the Sikhs and the Sikhs lost on 15th August, 1947’. It was highly unfortunate happening to the ‘Sikh Nation, PUNJAB; because the “Sikhs’ struggle for Sovereignty, Independence and political power has been going, by peaceful means, since 14th March, 1849.” This was the day when the ‘First Sovereign and Secular’ Sikh nation, Punjab, was lost to the British Empire’s forces. The struggle of the Sikhs for sovereignty and independence is going on since 14th March, 1849 and will continue until the Sikhs become sovereign again.

The figures of the minorities killed in India by the 'Brahmins-Hindus' administrations, since 15th August, 1947, are follows:

Muslims of the IDA:JK Muslims in General: Sikhs since 15th August, 1947 Christians, Tamils, Assam and 8-sister, Dalits, Adivaasis, etc.:
IDA:JK                                                 500,000 
Muslims in general            500,000
Sikhs                                                3.4 million or 34-lakh
Christians                                    312,500
Tamils                                                15,000
Assamese                                    12,000
8-sister of Assam                        12,000
Dalits                                                Tens of thousands

Based on the above statistics of massacres, fake-encounter killings and genocide, the world seems to be watching as a silent spectator of the 'indiscrimination killings' of the minorities of the 'Brahmins-Hindus' Indian democracy. The question arises here is that has such a 'discrimination' taken place in any other country practicing either the parliamentary or the presidential democracy in the history of our world? The answer to this question would probably in ‘no’.

Ladies and gentlemen, Guru Baba Nanak Sahib had given the definition of 'Brahmin' in his teachings inscribed in the Sikhs' Holy Scripture, Guru Granth Sahib ji: "Mathe Tikka Terrh Dhotti Kakhaii Hath Chhurri Jagat Kasaii." What it means in the simple English is the "Brahmin has painted his forehead, has a white cloth around his waste and he is the'Butcher of our peaceful world'. In other words, the ladies and gentlemen, what was true in the 15th century is also true in the 21st century of our times. Now the Brahmins and his Hindu followers have a 'Nuclear Bomb/arsenal' under his possession. For what? To destroy this world, or to destroy the minorities in the 'Brahmins-Hindus' democracy, or to destroy the Islamic Republic of Pakistan?

The Brahmins-Hindus’ democracy alias alleged Indian democracy does not practice the very means of democracy. It isfalsifying democracy or a police state where more than 700,000 military personnel are kept in the IDA:JK and more than 400,000 in the Sikh Raj, Punjab (under India's occupation since 15th August, 1947. The latter was an “annexed” state to the British Empire. Except for the Mughals and British Empire, no other but the Sikhs ruled the Punjab. Since 15th August, 1947, the Punjab is under Indian occupation, with some Sikh-looking like or turbaned Brahmins-Hindus in ‘The Sikh Identity’ has/have been the head of the state or the Hindus as the Indian president’s agents, i. e. the Governor(s) of the Punjab State. The Sikhs have no Constitutional rights since the Sikh Raj, Punjab, was ‘robbed’ on 15th August, 1947. This is a deliberate discrimination and gross human rights violations of the Sikhs of Punjab by the ‘Brahmins-Hindus’ and the turbaned ‘Brahmins-Hindus in ‘The Sikh Identity’, to exterminate them using an ‘undeclared’ war in 1984.

In fact, India is sitting on the ‘tip of a volcano’, which could erupt at any time. Movements have been going on for sovereignty in the IDA:JK, Punjab, Assam and its 8- sister, Tamils, Christians, forcible conversion and additional violations like torture, fake encounter, rapes, humiliation, dehumanization, political, religious rights, and heavy handedness have been taking place by the law-enforcing forces. This could destroy the so-called incredible democracy of our world, called India. India which unable to feed its own people, that is, more than 76% of its population (more than 1.2 billion) goes to sleep hungry every night, seven days in a week or 365 days in a year since 15th August, 1947. The field rats are consumed as one time’s meal by the farm labourers working in sugarcane fields in South India. India must stop its discrimination against the minorities, i. e., the Sikhs, Muslims, Christians, Dalits, Tamils, Assamese and others.

The third speaker spoke on the discrimination of Dalits by Indian administration to her people on the problems of housing, education, lack of sanitation in unemployment, she finished her presentation within 10-min.

The Chair declared the session open for discussion, questions and answers. There were several hands raised to question Dr Sekhon. They were related mainly on the progress of India in the last 64-year plus time, constitutional rights, Chief, Council of Ministers, Manmohan Sinh’ remarkable guidance to India, without being an unelected Member to Lok Sabha/parliament, appointment of a Sikh as the Chief, Indian army, progress of Dalits as Madam Mayawati is the Chief Minister of the largest state of India, Uttar Pradesh, and personal meetings of a curious person asking to Dr Sekhon that the present prime minister is widely respected in South India. This person, as identified was Ajit Singh, living in U K for the last 25-year and makes at least 3 or 4 visits to India in a year. He categorically said that Manmohan Sinh is virtually worshipped like God in South India. Another person Madam Charanjit Kaur, wife of Ajit Singh, said I am a retired Historian by profession. In her opinion, India is doing fine and it is a great democratic country like the BBC of the U K, and CNN and the President of the United States have been glorifying India daily.

Hearing attentively, Dr Sekhon answered the gentleman’s questions that the gentleman should know that whether it is parliamentary or the presidential democracy, like the United State, he must also know whether in the history of democratic countries, irrespective of the prime minister or president, the appointed as Chief, Council of Minsters, or President in the latter case, has to be elected by the electorates or an elected ‘representative(s)’ of the people, a ‘member of parliament’. Dr Sekhon answered all follow up questions point by point. Relating to Manmohan Sinh, who is never elected to India’s Lok Sabha/parliament, as a ‘Member of Parliament’, from any electoral constituency of India, as far as I would consider it, Mammohan Sinh is misleading the Indian and international community deliberately knowing that he has been sent by the Rajya Sabha/senate of Andhra Pradesh’s college of legislative assembly, and what I would regard is that he is not working in accordance with the Indian Constitution. Rather, he has been raping the democratic institution of the country. Further, on an apology to the Sikhs of Punjab on an 'undeclared' war in June, 1984, the ‘Brahmins- Hindus’ of the Indian parliament did not pass any resolution to offer their ‘apology.’ Merely for the white wash, they had to use the services of a turbaned ‘Brahmin-Hindu’, Chief, Council of Ministers, for offering to the Sikhs of the Sikh Nation, PUNJAB, an 'apology' for the ‘undeclared’ war in the name of a brutal military “Operation Bluestar” of June, 1984. The apology of Manmohan Sinh was “rejected” by the Sikhs of PUNJAB and the Sikh Diaspora outrightly.

Answering another question to Madam Charanjit Kaur, a historian in the U K, asked that the Sikhs’ marriage is solaminized by the ‘Sikh Marriage or Lavan, according to the Sikh Code of Conduct' in a Sikh religious institution. Howerver, the ‘Brahmins-Hindus’ democracy issues a certificate that the “Marriage has been solaminized by the Hindu rites.” What a lie! This is a direct reflection that the “Sikhs have no Constitutional Rights in India.”

From the audience, a comment was made that it seems some government person (s) is sitting and participating in the discussion to distract the problems of the dalits and minorities. Laughter took place.

Chairman Wani clarified the situation with his remark that any citizen could become the prime minister or a member of parliament. However, the person has to be elected to the parliament, by the electorates of an electoral constituency, within six months of his appointment to the office at the rank of cabinet minister or prime minister.
*****
Dr Awatar Singh Sekhon’ Participation in a Seminar at the United Nations:Human Rights Council Date: 26th September, 2011
Time: 13:00 – 15:00
Room: XXII
Palais des Nations, Geneva
Attendee: 58
Moderator: Sardar Amjad Yousaf, Executive Director, Kashmir Institute of International Relations "WOMEN AND CHILDREN RIGHTS VIOLATIONS IN CONFLICT ZONE"

SPEAKERS: 
1. Princess Micheline Makaou Sjouma, The U N Office, Vienna, AUSTRIA
2. Jurist Altaf Hussain Wani, Kashmir Institute of International Relations
3. Professor Zayas, Human Rights Council and University of Geneva, SWITZERLAND
4. Ms Sadani Malainine, CORCAS NGO, MOROCCO
5. Ms Luna D Orikat, Professor, University of Palestine
6. Ouattara Malvin Aboubakare, President of the NGO, (UVDTAB), Cote d’Ivoire
7. Lawyer Syed Faiz Naqashbandi, Rep. WMC
Human Rights violations in the Indian-occupied Jammu and Kashmir, Internationally Disputed Areas of Jammu and Kashmir since 1947; in Morocco, Africa and world-wide were the subject of this seminar.

Participating in the question period, Dr Awatar Singh Sekhon of CHR&PA said that the South Asian continent, called Indian sub-continent as well, is sitting on the tip of volcano which may erupt at any time. The reason being the gross Human Rights Violation, particularly in  the Internationally Disputed Areas of Jammu and Kashmir, followes by the Punjab of Sikhs, the ‘First Sovereign and Secular’ nation of South Asia (1799 to 14th March, 1849). In fact, India did not exist on the world map and any dictionary and encyclopedia of the English language until 29th March, 1849. The word 'India' was invented in England by the British Empire following the occupation of Punjab of Sikhs on or slight earlier of 29th March, 1849. To elaborate on the subject, I would agree with the Chair that gross violation of human rights have been taking place in order to humiliation and dehumanization of women, children followed by their male folks. In fact, their rights are vigorous violated by the Indian armed personnel, which in my own terminology is “The Brahmins-Hindus’ democracy or alleged Indian democracy.” The high caste Brahmins are notorious for these violations for centuries. Since 15th August, 1947, the Brahmins-Hindus armed forces have been doing their job at the order of the imperial, expansionist and colonist ‘Brahmins-Hindus’ democracy.

Dakha Geet 39


DrqI dI pukfr

myry KflsqfnI puwq srdfrF dy srdfr.
DrqI hF mYN, sohxy mn mohxy Kflsqfn dI,
isMGo ! sux lAu myrI awj pukfr.

1984 ‘c ihMdU Bfxf iBafnk vriqaf,
myrI vYrn bx geI hY ihMd srkfr.

srwbq df Bwlf mMgx vfly isWKF nMU,
ihMdUsqfnIaF ny idWqf awqvfdI krfr.

jdoN isMGF ny hwk afpxf mMigaf,
qF ihMd srkfr ny qopF nfl kIqf vfr.

iswK kOm dy swl klyjy pfAux leI,
jUMn 84 ‘c Zfihaf swcf drbfr.

ihMdU awqvfdIaF ny PV PV mfsUmF nMU mfiraf,
‘qy bygunfh vI mfry keI hjLfr.

hwQ bMn bMn ky ipWCy aOrqF dy,
AunHF ‘qy kIqy gey iGnfAuxy awiqafcfr.

AuhnF awgF lwgf ky sB kuwJ sfiVaf,
‘qy myry puwqr vI sfVy keI hjLfr.

myrI ihwk ‘qy ihMdU vYrI cVH ky bih igaf,
‘qy myrI axK qFeIN irhf vMgfr.

dsF iks qrHF mYN drd afpxf,
myry Gr bYTy, ihMd srkfrI pihrydfr.

bdlf lY lAu qusIN myry apmfn df,
‘qy qusIN sux lAu myrI awj pukfr.

jy rwqf vI quhfzy ivWc axK bfkI,
qF iPr ihMdUsqfnI vYrI qFeIN idAu llkfr.

jwVHF ihMdU rfj dIaF pMjfb ‘coN puwt ky,
bIj KflsqfnI rfj df qusIN idAu iKlfr.

myrf Kflsqfn afjLfd qusIN krf idAu,
‘qy sdf suwKI vsdy rihx myry isWK pirvfr.

“syKoN dfiKaF vfilaf” qYnMU mYN kih idaF,
myry KflsqfnI puwq srdfrF dy srdfr.

Kflsqfn ijMLdfbfd
prmjIq isMG syKoN (dfKf)
510-774-5909
Parmjit Singh Sekhon (Dakha)
President, Dal Khalsa Alliance

Monday, September 19, 2011

Dakha Geet 36


Kflsqfn ibn Kflsy dI

XoDy kol gMn nf hovy,
sLfhUkfr kol, Dn nf hovy,
swp kol Pn nf hovy,
spyiraF kol bIn jcdI nf,
Kflsqfn ibn Kflsy dI sLfn Borf vI bcdI nf.

gurU GrF ‘c dIvfnF df jLor nf hovy,
BgqI dI lor nf hovy,
nOjvfnF ‘c josL nf hovy,
buwiZaF ‘c hosL nf hovy,
ihMdUsqfnI kfql kol mflf jcdI nf,
Kflsqfn ibn Kflsy dI sLfn Borf vI bcdI nf.

puwqr jo mUhry boly,
bfp dI iejLq roly,
Gr dy jo Byq Proly,
mF dy jo ivroD ‘c boly,
sUrimaF nMU gdfrI jcdI nf,
Kflsqfn ibn Kflsy dI sLfn Borf vI bcdI nf.

bfgI bdmgj nf hovy,
lIzr Kudgrj nf hovy,
jylHF df zr nf hovy,
ihMdUsqfnI kfql df drd nf hovy,
sMqF ‘qy corF dI XfrI jcdI nf,
Kflsqfn ibn Kflsy dI sLfn Borf vI bcdI nf.

XoiDaF ‘c iPk puafAuxI,
puils nfl jwPI pfAuxI,
TfixaF ‘c Kwl lhfAuxI,
irsLvq dy jfn bcfAuxI,
axK vfilaF nMU jcdI nf
Kflsqfn ibn Kflsy dI sLfn Borf vI bcdI nf.

ilWKy “prmjIq dfiKaF vflf”
ihMdUsqfnI lIzrF df idl kflf,
ihMdU kfqlF df byVf hVHny vflf,
Kflsqfn dI ajLfdI df idn cVHny vflf,
mrd dlyrF nMU gulfmI jcdI nf,
Kflsqfn ibn Kflsy dI sLfn Borf vI bcdI nf.
Kflsqfn ibn Kflsy dI sLfn Borf vI bcdI nf.

Kflsqfn ijMLdfbfd
prmjIq isMG syKoN (dfKf)
510-774-5909
Parmjit Singh Sekhon (Dakha)
President, Dal Khalsa Alliance

Saturday, September 17, 2011

Dakha Geet 35


Kflsqfn df mihl Ausfrny leI

ihMdUsqfnI kfqlo,
qusIN lY clo srIr myrf,
Kflsqfn df mihl Ausfrny leI.

ihMdUsqfnI kfqlo,
qusIN myrIaF tgF dy bxfieA cfr pfvy,
vfXU sMBfilA bfhIaF bxfAux dy leI.

ihMdUsqfnI kfqlo,
qusIN myry kysF df bxfieA bfrIk qfxf,
myrf cMm rwiKA sMBfl, Qwly cfdr ivCfAux leI.

ihMdUsqfnI kfqlo,
myry KopV df bxfieA iek gVvf,
ihMd srkfr nMU, myry KUMn nfl ipafs buJfAux leI.

ihMdUsqfnI kfqlo,
agr iPr vI hY srkfr nfrfjL rihMdI,
qF lwK lfhnq hY, qyry qYnMU vPf kmfAux dy leI.

ihMdUsqfnI kfqlo,
agr iPr vI hY srkfr nfrfjL rihMdI,
qF lwK lfhnq hY, qyry qYnMU vPf kmfAux dy leI.

Kflsqfn ijMLdfbfd
prmjIq isMG syKoN (dfKf)
510-774-5909
Parmjit Singh Sekhon (Dakha)
President, Dal Khalsa Alliance

Thursday, September 15, 2011

Dakha Geet 34


pMjfb nMU idWlIey qMU pwitaf

idWlIey nI awKF PyrgI, gMgf rfm vFgU,
nOvyN gurF dy mfs dI cUrI Kf ky,
pMjfb nMU idWlIey qMU pwitaf, pwitaf JUTy lfry lf ky.

ikWDr gey idWlIey qyry, smJOqy bdkfry,
zYm, cMzIgVH, pMjfb nMU dyx dy phfV ijzy lfry.
zMg mfrgI idWlI buwlf ky, rsguwly Kvf ky.
pMjfb nMU idWlIey qMU pwitaf, pwitaf JUTy lfry lf ky.

pMjfb coN isWK nOjvfnF nMU bfgI hoxf pY igaf,
ihMd ‘c ihMdUaF df kfql khfAuxf py igaf.
sMn 47 ‘c sfnMU nfl rlf ky,
sfzy gwlH ihMdU gulfmI pf ky,
pMjfb nMU idWlIey qMU pwitaf, pwitaf JUTy lfry lf ky.

JUTIey idWlIey, asIN qur pey qyry rfh,
dunIaF ‘c asIN sB qoN mihMgy,
ihMd ‘c rul gey kOzIaF dy Bfa.
idWlIey asIN qyrI Kfqr KVH gey mOq nMU mKol bxf ky,
pMjfb nMU idWlIey qMU pwitaf, pwitaf JUTy lfry lf ky.

bxgy rojL dy pwky amlI, idWlIey qyrI ikRpf nfl,
qyry lfiraF ny kr idWqf, sfzf pMjfb kMgfl.
“syKoN dfKf” akdf nI Qkdf nI, idWlIey qyry gIq bxf ky,
pMjfb nMU idWlIey qMU pwitaf, pwitaf JUTy lfry lf ky.
pMjfb nMU idWlIey qMU pwitaf, pwitaf JUTy lfry lf ky.

Kflsqfn ijMLdfbfd
prmjIq isMG syKoN (dfKf)
510-774-5909
Parmjit Singh Sekhon (Dakha)
President, Dal Khalsa Alliance

Monday, September 5, 2011

Dakha Geet 30


ierfdy sfzy vI ny Tos lohy dI dIvfr vFg

aY ihMdI ihMdU ihMdUsqfnI,
asF jLiraf hY qyrf kihr,
ieWk swcy afsLk vFg.

piVHaf hY qyry kfql sivDfn nMU,
sohxI gIqf dI ikqfb vFg.

mfnocfhl vrgy myry sfQI,
GroN byGr hoey, qyry jLbr qoN.
jLbr qyrf iKiVHaf, sUhy gulfb vFg.

aY ihMdUsqfnI, qyry vfady pihlF ikMny ivsLfl sI,
hux rih gey bx ky iek mjLfk vFg.

qYnMU, JUTf PrybI dgybfjL ‘qy kfql afKdy,
qyry dysL dy lok.
sFBy asIN vI jLrfiem pysLf dy iKqfb,
iek sLfhI ikqfb vFg.

pMjfb Kflsqfn coN iqrMgU lfhux leI afvFgy,
26 jnvrI dI rOxk vFg,
ierfdy sfzy vI ny Tos lohy dI dIvfr vFg,
ierfdy sfzy vI ny Tos lohy dI dIvfr vFg.

Kflsqfn ijMLdfbfd
prmjIq isMG syKoN (dfKf)
510-774-5909
Parmjit Singh Sekhon (Dakha)
President, Dal Khalsa Alliance

Friday, September 2, 2011

Maruthal Da Sher


ਜਿੰਦਗੀ, ਅਣਖ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਂਝਾਂ ਹੁੰਦੀਆ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਤਨਦੇਹੀ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਜਜਬਾ, ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ, ਆਦਰਸ਼ਕ ਜੀਵਨ, ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੜਾ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ 10 ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹਾਂ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਚੱਲੇ ਜਾਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ  ਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਬੜੀ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀ ਉਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜਜਬਾਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸਾਂਝ
ਜਿਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇਕ ਸਾਂਝ ਬਣੀ ਲਿਬੀਆ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਸ਼ੀਲ ਉਮਰ-ਉਲ-ਮੁਖਤਾਰ ਨਾਲ।
ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ  1862 ਵਿਚ ਅਪਰੀਕੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਲੀਬੀਆ ਦੇ ਸਿਰੇਨਾਇਕਾ ਵਿਚ ਤੁਬਰਕ ਨਜ਼ਦੀਕ ਪਿੰਡ ਜੰਜ਼ੌਰ ਦੇ ਮਨੀਫਾ ਕਬੀਲੇ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਉਹ ਮਦਰੱਸੇ ਵਿਚ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਭੇਦ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ।ਉਸਨੇ 1911 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1931 ਤੱਕ 20 ਸਾਲ ਇਟਲੀ ਦੇ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਰਾਜ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਅੰਤ ਉਸਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।10 ਫਰਵਰੀ
1947 ਨੂੰ ਇਟਲੀ ਵਾਲੇ ਲੀਬੀਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੂ. ਐੱਨ.ਓ ਤੋਂ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ 24 ਦਸੰਬਰ 1951  ਨੂੰ ਲੀਬੀਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਦ ਦੇਸ਼ “ਯੁਨਾਈਟਡ ਕਿੰਗਡਮ ਆਫ ਲੀਬੀਆ” ਐਲਾਨਿਆ।ਅੱਜ ਲੀਬੀਆ ਦੇ 10 ਦਿਨਾਰ ਦੇ ਨੋਟ ਉੱਤੇ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦੀ ਫੋਟੋ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਜੋ ਜੋ ਸਾਂਝਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆ ਉਹ ਪਾਠਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਗੁਰੀਲਾ ਜੰਗ
ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਜੁਝਾਰੂਆਂ ਨਾਲ ਇਟਲੀ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁਰੀਲਾ ਜੰਗ ਦੁਆਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਾਂਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਖ਼ਾਲਸੇ ਨੇ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦਾਲੀ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਧਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦੀਆਂ ਜੰਗੀ ਨੀਤੀਆਂ ਤੇ ਸਹਿਜ ਅਵਸਥਾ
ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਾਲਮ ਜਨਰਲ ਰੋਡਾਲਫੋ ਗਾਜ਼ਿਆਨੀ ਜੋ ਕਿ 'ਫੈਜ਼ਾਨ ਦੇ ਬੁੱਚੜ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਦੀ ਵੀ ਜੀਭ ਦੰਦਾਂ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ
ਕਿਸੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿਚ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਬੜਾ ਹੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪਰ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਰਹਿਤ ਬਖਸ਼ੀ ਅਤੇ ਜੰਗੀ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਕਦਰਾਂਕੀਮਤਾਂ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਖਤ ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇ ਕਿ ਕਾਜ਼ੀ ਨੂਰ ਮੁਹੰਮਦ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਿਸੇ ਭੱਜੇ ਜਾਂਦੇ ਉੱਤੇ
ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਬਹੂ-ਬੇਟੀ ਦਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਭੈਣ-ਧੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਚੱਲੇ ਸਿੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਭਾਈ ਗੁਰਜੰਟ ਸਿੰਘ ਬੁੱਧ ਸਿੰਘ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਉੱਚ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀਆਂ ਗਥਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ। ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਜਦੋਂ ਇਕ ਥਾਂ ਇਟਲੀ ਦੇ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਧਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ
ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਦ ਇਕ ਮੁੱਛ ਫੁੱਟ ਫੌਜੀ ਅਫਸਰ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਹੱਥਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦਾ ਇਕ ਸਾਥੀ ਉਸ ਅੱਲੜ ਫੌਜੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਗੱਡੀ ਉੱਤੇ ਲੱਗਾ ਇਟਲੀ ਦਾ ਝੰਡਾ ਪਾੜਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਿਹੱਥਿਆਂ ਉੱਤੇ ਗੋਲੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਣੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਹੀਂ
ਕਰਨੀ ਤਾਂ ਜੁਝਾਰੂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਟਾਲੀਅਨ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਕਿ “ਉਹ ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖੀਏ” ਦਿਲ ਨੂੰ ਧੂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚਲੇ ਉਸ ਵਾਕੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦਮਦਮਾ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਭਾਈ ਡੱਲੇ ਨੇ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੁਗ਼ਲ ਸਾਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧੀਕੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਰੀਏ? ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ
ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ‘ਮੋਹਿ ਨੀਚਨ ਕੀ ਰੀਸ ਨਾਹੀ’ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਜੂਨ ਤੇ ਨਵੰਬਰ 1984 ਵਿਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਕੀਤੀ ਬੇਪੱਤੀ ਦਾ ਬਦਲਾ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਹੀ ਲਿਆ ਹੈ। ਕੌਮ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਝਮਡਾ ਸਾੜਨ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਰਜੀਹ ਖਾਲਸਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬਦਿੱਲੀ ਦੇ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਝੁਲਾਉਣ ਬਾਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰੀ ਜਬਰ
ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਲੋਂ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਬਰ ਦੇਖ ਕੇ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਮੁਸੋਲਿਨੀ ਵਲੋਂ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਜਨਰਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਤਾਂ ਉਹ ਹਾਰਾਂ ਖਾ ਖਾ ਕੇ ਮਰ-ਖਪ ਗਏ।ਅੰਤ ਵਿਚ ਮੁਸੋਲਿਨੀ 'ਫੈਜ਼ਾਨ ਦੇ ਬੁੱਚੜ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਨਰਲ ਰੋਡਾਲਫੋ ਗਾਜ਼ਿਆਨੀ ਨੂੰ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਆਪਣੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਝੱਲਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਉਪਰੰਤ ਉਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਤੀ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਜ਼ਾਲਮ ਸਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਬਾਗੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਪਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜੁਲਮਾਂ ਦੇ ਦੌਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਜੁਝਾਰੂਆਂ ਨੂੰ ਅੰਨ-ਪਾਣੀ ਤੇ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੁਲਮੀ-ਦੌਰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਵੀ ਸਿੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਘਟੀਆ ਨੀਤੀਆਂ ਅਪਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਕਾਫੀ ਵਰਣਨ ਸ਼ਹੀਦ ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜਿੰਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਸੁਖਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੁੱਖਾ ਨੇ ਫਾਂਸੀ ਦਾ ਰੱਸਾ ਚੁੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਚਿੱਠੀ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧੀਆਂਭੈਣਾਂ ਦੀ ਬੇਪੱਤੀ, ਘਰਾਂ ਦਾ ਉਜਾੜਾ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗਾਂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਖੂਹਾਂ ਵਿਚ ਸੀਮੈਂਟ ਭਰਨਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਇਨਾਂ ਵਿਚ ਖਵੇ ਕਰਕੇ ਗੋਲੀਆਂ ਮਾਰਨੀਆਂ, ਤਸ਼ੱਦਦ ਕਰਨਾ ਅਦਿ ਅਦਿ…। ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਗਾਜ਼ਿਆਨੀ ਜਦੋਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਜੰਗ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਜਾਂ ਉਸਦੇ 200 ਕੁ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪੂਰੀ ਵਸੋਂ ਨਾਲ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਲਮਾਂ ਲਈ ਬਾਗੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੱਧ ਦੋਸ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ਛੋਟੇ ਸਾਹਿਬਜਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਛਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਈ ਮੋਤੀ ਰਾਮ ਮਹਿਰਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਸਣੇ ਕੋਹਲੂ ਵਿਚ ਪੀੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਲੋਕ ਹਮਇਤ
ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਤਿਆਰ ਹਨ ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਤਹਿ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦਾ ਸਾਥ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦਿੱਤਾ।ਲੋਕ ਮਰਨਾ ਤਾਂ ਪਰਵਾਣ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸਦੀ ਸੂਹ ਫੋਜਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦਾ।ਜਦੋਂ ਜਾਲਮ ਗਾਜ਼ਿਆਨੀ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਬੇ-ਘਰ ਕਰਕੇ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬੱਚੇ, ਬੁੱਢੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਰਹਿਣ ਦੀਆਂ ਅਤਿ ਘਟੀਆ ਹਾਲਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਕੱਢਦੇ ਸਨ ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਬਦਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਵੀ ਚੜ੍ਹਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ਜਿਹਾ ਕਿ ਅਲ਼ੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਫਾਂਸੀ ਚੜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੰਘਰਸ਼ ਅੱਵਲ
ਇਤਿਹਾਸ,   ਸਿਆਸਤ ਤੇ  ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਖਿਲਾਫ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੰਘਰਸ਼ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਈ ਵੱਡੇ ਝਟਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਦ ਸਰਕਾਰਾਂ ਟੇਬਲ ਉੱਤੇ ਗੱਲ ਮੁਕਾਉਣ ਲਈ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤ ਮੁਤਾਬਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੋ ਧਿਰੀ ਸੰਧੀ ਵਿਚ ਇਕ ਅਸਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਘੋੜਾ। ਧਰਮ ਯੁੱਧ ਮੋਰਚੇ ਨੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀਆ ਸਨ ਪਰ ਟੇਬਲ ਉੱਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੌਮੀ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਟੇਬਲ ਟਾਕ ਵਿਚ ਮੁਹਾਰਤ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਵਿਚ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਜਦੋਂ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਨੇ ਇਟਾਲੀਅਨ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਧੂੜਾਂ ਚਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਂ ਜਨਰਲ ਗਾਜ਼ਿਆਨੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੋਪਾਂ-ਟੈਂਕਾਂ ਮੰਗਵਾਉਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਜਾਲਮ ਤੇ ਬਦਨੀਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਸਿਰੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹੀ ਪਰ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਵਲੋਂ ਆਪਣਾ ਕੇਸ ਤੇ ਅਹਿਮ ਹੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਾਬਿਲੇ-ਤਾਰੀਫ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਦਰੱਸੇ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕ ਸਾਨੂੰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਸਿਆਣਾ ਆਗੂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੈ ਤਾਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਮਰਜ਼ੀ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ
ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਵੀ ਅਗਲੀ ਪੀੜੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸੰਭਾਲੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ
ਕਿਸੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਸਦੇ ਵਾਰਸ ਕਾਇਮ ਕਰਨੇ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹਨ ਅਤੇ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਬਾਖੂਬੀ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਦੋਂ ਇਕ ਜੰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੈਂਪ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਪਰਤਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਕ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਅਲੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘੋੜਾ ਖਾਲੀ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ ਨਜ਼ਰੀ ਆਉਂਦਾ
ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਤਸਦੀਕੀ ਲਈ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਮਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਉਸਦੀ ਕੁਰਾਨ ਹੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ ਉਹ ਅਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁਰਾਨ ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਹੇ ਕਿ ਉਹ ਕੁਰਾਨ ਨੂੰ ਅਲੀ ਲਈ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖੇ।ਭਾਵ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਲਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੁਣ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।
ਮੁਖਤਾਰ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ
ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਜਾਲਮ ਇਟਾਲੀਅਨ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ 20 ਸਾਲ ਤੱਕ ਜੂਝਿਆ ਪਰ ਅੰਤ 11 ਸਤੰਬਰ 1931 ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਨੇ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਦਰਸਾਇਆ।3 ਦਿਨ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਖਿਲਾਫ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚੱਲਿਆ ਤੇ 14 ਸਤੰਬਰ 1931 ਨੂੰ ਅਦਲਾਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਨੂੰ 16 ਸਤੰਬਰ 1931 ਨੂੰ ਲਿਬੀਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬੈੱਨਗਾਜ਼ੀ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸੌਲੂਕਉਨ ਦੇ ਤਸੀਹਾ ਕੈਂਪ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਫਾਂਸੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਾ-ਕਮਾਲ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਾਵਕ ਗੱਲ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦੇਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਰਾਨ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਆਇਤਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਅਲੀ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਜੱਲਾਦ ਉਸ ਕੋਲੋ ਕੁਰਾਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਬੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਮਰ ਮੁਖਤਾਰ ਦੀ ਐਨਕ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਜੱਲਾਦ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਰੱਸਾ ਪਾ ਕੇ ਹੇਠੋਂ ਫੱਟਾ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਐਨਕ ਉਮਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਅਲੀ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਲਮ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਮਰ ਦੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ  ਅਤੇ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਐਨਕ ਅਲੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਾਂਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਚਿੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ ਅਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲਣ ਤੱਕ, ਜਿਹਾ ਕਿ ਉਮਰਮੁਖਤਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ:
ਅਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਆਏ ਹਾਂ
ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਕੋਲ ਹੀ ਜਾਣਾ ਹੈ,
ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸਮਰਪਣ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ,
ਅਸੀਂ ਜਿੱਤਾਂਗੇ ਜਾਂ ਮਰਾਂਗੇ।
ਸਾਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਅਸੀਂ ਲੜਾਂਗੇ,
ਸਾਡੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ,
ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਅਗਲੀਆਂ
ਮੰਜਿਲੇ ਮਕਸੂਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੱਕ
ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ